Пишува: М-р Катерина Димова, специјален едукатор и рехабилитатор, семеен системски советник, основач на „Неуроклиник“
Во рамките на општествено-одговорниот проект на „Халкбанк“ АД Скопје насловен како „Емоцијата има своја боја“, месец ноември го посветуваме на тагата, со цел да им помогнеме на родителите и воспитувачите да ги поддржат децата во овој значаен период од нивниот живот.
Во рамките на проектот целта е да им помогнеме на родителите и воспитувачите да ги поддржат децата во овој значаен период од нивниот живот. Промовирањето на реални стандарди и борбата против нереалните претстави што ги презентираат медиумите е клучно за создавање посреќно општество.
Тагата и болката во нашето општество
Во нашето современо општество, тагата и болката се длабоко вкоренети во секојдневието на многу луѓе. Изморените родители, младите кои се борат помеѓу моќта и совршенството, и општествените притисоци создаваат комплексна мрежа на емоции кои влијаат на нашето ментално здравје. Како што пишува м-р Катерина Димова, специјален едукатор и рехабилитатор, тагата е емоција со посебна боја – нежна и тивка, но длабоко присутна кај многу деца. Ова чувство често се појавува во моменти на големи промени и нови почетоци, особено во есенските месеци.
Проблемите со тагата
Денес, повеќе од кога било, нашето општество се соочува со длабоки емоционални и психолошки предизвици. Високата невработеност, ниските плати и растот на животните трошоци создаваат огромен притисок врз семејствата. Социјалните медиуми поставуваат нереални стандарди за убавина и успех, што дополнително го зголемува чувството на незадоволство кај младите. Овие фактори можат да доведат до сериозни ментални нарушувања како анксиозност и депресија.
Родовите стереотипи исто така играат значајна улога во оваа динамика. Очекувањата дека машките деца не треба да покажуваат емоции создаваат дополнителен притисок. Децата кои ја потиснуваат својата тага добиваат порака дека не смеат да бидат тажни, што може да доведе до долгорочни емоционални проблеми.
Важноста на препознавање и обработка на емоциите
Од исклучителна важност е да ги мапираме и вербализираме емоциите на нашите деца. Кога емоциите се разбрани и вербализирани, децата чувствуваат дека се слушнати и разбрани, што е првиот чекор кон емоционалното здравје. Тажно е што во нашето општество се чувствува студенило и оддалеченост, со сè повеќе високи ѕидови без емпатија.
Емпатијата е клучот за разбирање и поддршка. Само со емпатија можеме да ги разбереме вистинските предизвици со кои се соочуваат луѓето околу нас и да им понудиме вистинска помош. Не смееме да го потценуваме значењето на емотивната поддршка и вниманието кон туѓите потреби. Тагата е неотповиклив дел од човечкото искуство; само кога ќе научиме да ја прифатиме и обработиме, можеме да очекуваме вистински напредок и благосостојба во нашето општество.
